بالأبطح ، وبلغ الحسين مجيئه ، فجعل يطلبه ، وجاء الرّجل إلى رحل الحسين ، فقيل له : قد خرج إلى منزلك ، فأقبل في أثره ، ولمّا لم يجده الحسين جلس في رحله ينتظره ، وجاء البصريّ ، فوجده في رحله جالساً ، فقال : « بِفَضْلِ اللَّهِ وَبِرَحْمَتِهِ فَبِذلِكَ فَلْيَفْرَحُوا » ، « 1 » قال : فسلّم عليه « 1 » ، وجلس إليه ، فخبّره « 2 » بالّذي جاء له ، فدعا له بخير ، ثمّ أقبل معه حتّى أتى « 3 » ، فقاتل معه ، فقُتل معه هو « 4 » وابناه ( 15 * ) . « 5 » الطّبريّ ، التّاريخ ، 5 / 353 - 354 / عنه : القمّي ، نفس المهموم ، / 91 - 92 ؛ الحائري ، ذخيرة الدّارين ، 1 / 224 ؛ الأمين ، أعيان الشّيعة ، 10 / 305 ؛ بحر العلوم ، مقتل الحسين ( الهامش ) ، / 150 ؛ مثله المازندراني ، معالي السّبطين ، 1 / 254 ؛ الزّنجاني ، وسيلة الدّارين ، / 211 - 212

--> ( 1 ) ( 1 ) [ المعالي : السّلام عليك يا ابن رسول اللَّه ، فسلّم ] . ( 2 ) - [ المعالي : وأخبره ] . ( 3 ) - [ زاد في نفس المهموم والمعالي والأعيان : كربلاء ] . ( 4 ) - [ لم يرد في نفس المهموم ] . ( 5 ) - أبو المخارق راسبى گويد : كساني از شيعيان در بصره در خانهء زنى از عبد القيس ، به نام ماريه دختر سعد يا منقذ فرآهم آمدند وچند روز ببودند . ماريه شيعه بود وخانه اش محل ديدار شيعيان بود كه در آن جا سخن مىكردند . ابن زياد از آمدن حسين خبر يافته بود وبه عامل خويش در بصره نوشته بود كه ديدگاه نهد وراه را بگيرد . گويد : يزيد بن نبيط كه از مردم عبد القيس بود ، بر آن شد كه سوى حسين رود . وى ده پسر داشت ، گفت : « كدامتان با من مىآييد ؟ » دو تن از پسرانش به نام عبداللَّه وعبيداللَّه آماده شدند . يزيد در خانهء آن زن گفت : « آهنگ رفتن كرده أم ومىروم . » گفتند : « از ياران ابن زياد بر تو بيم داريم . » گفت : « وقتي مركب من در دشت به راه افتد ، هر كه خواهد از پى من برآيد . » گويد : يزيد روان شد وشتابان برفت تا پيش حسين عليه السلام رسيد ودر ابطح به محل وى رفت . حسين از آمدن وى خبر يافت وبه طلب أو برون آمد . آن مرد به محل حسين رفت ، گفتند : « به طرف منزلگاه تو آمده . » واز پى أو برفت . وچون حسين أو را نيافت ، در محل وى در انتظارش نشست . آن‌گاه مرد بصرى بيامد وأو را در محل خويش نشسته ديد وگفت : « به كرم ورحمت خدا بايد شادمان بود . » آن گاه سلام گفت وبه نزد حسين نشست ومنظورى را كه براي آن آمده بود ، با وى بگفت كه براي أو دعاى خير كرد . آن‌گاه با وى ببود تا حركت كرد . يزيد همراه امام بجنگيد وأو ودو پسرش با وى كشته شدند . پاينده ، ترجمهء تاريخ طبري ، 7 / 2925